Joep van Lieshout

Joep van Lieshout werd in 1963 in Ravenstein geboren. Na de Middelbare School studeerde hij aan de Academie voor de Beeldende Kunsten te Rotterdam en vanaf 1985 bij Ateliers ’63 in Haarlem en in 1987 bij Villa Arson in Nice. In het midden van de jaren tachtig maakte van Lieshout in navolging van Andy Warhol’s Brillo- dozen, sculpturen van opeengestapelde kratten en stoeptegels. Met deze constructies ontdekte hij een basisframe waaruit hij zijn kunstwerken kon opbouwen. Met het gebruik van bierkratten en stoeptegels legde hij tevens een link tussen kunst en de realiteit van het leven. Ook maakte hij in deze periode in serie vervaardigde boekenkasten en tafels van polyester, zijn handelsmerk. Naast tafel en kast constructies hield van Lieshout zich ook bezig met het ontwerpen en vervaardigen van sanitair en keukenunits. Zijn werk staat in het teken van een liberale opvatting over wat kunst is. Lampen, bars, toiletten, alles kan kunst zijn. De bezigheden van Joep van Lieshout blijven, of het nu meubels, mobile homes of een tot kippenverblijf omgebouwde auto betreft, overal tussenin zitten. Er is niet duidelijk sprake van beeldende kunst, design of architectuur. Ook is in het werk van Van Lieshout een voortdurende spanning aanwezig tussen de realiteit van alledag en extravagante wensen en verlangens. Naast de werken voor direct gebruik, zoals de meubels en bouwsels, is er ook een reeks werken die worden bepaald door uitgesproken oerdriften. In 1995 richtte hij Atelier Van Lieshout (AVL) op, waar hij samen met een team, allerlei objecten die kunst en gebruiksobject in één zijn produceert. Het ontwerp van de ‘mobile homes’, de bekende verplaatsbare woonheenheden waarin gewoond, gewerkt, gegeten, geslapen en gevreeën kan worden, werd een groot succes en zorgde op de internationale exposities voor veel verbazing en opwinding. Het werk van Atelier van Lieshout onttrekt zich aan alle genre-indelingen en neemt daardoor een unieke plaats in de kunstwereld in. Voor het Centraal Museum in Utrecht ontwikkelde Van Lieshout de 'clip-on', een extensie die aan het museumgebouw wordt gehangen. En reeds lange jaren fungeert zijn monolithische barmeubel in het Rotterdamse museum Boijmans Van Beuningen als 'gebruikskunst' in het museumcafé. Atelier van Lieshout leverde belangrijke bijdragen aan een reeks projecten van het Office for Metropolitan Architecture (OMA), zoals de lampen van het Educatorium in Utrecht en de bars en toiletten van het Grand Paleis in Lille. Van Lieshout's productie bestrijkt ieder terrein van het dagelijkse overleven. Recent begon Van Lieshout met het opblazen van inwendige menselijke organen tot metershoge anatomische sculpturen, uitgevoerd in polyester. “Ik werk graag met organen om iets te laten zien van de schoonheid van onze binnenkant en het systeem dat daarachter zit. Waarom ziet het er zo uit, waarom is het zo gemaakt? Dat zijn haast existentiële vragen.” Een van zijn meest recente projecten is ‘The Call Center’, een ironisch stedelijk ontwerp. Ook ontwikkelt de AVL recentelijk een stijl waarbij de afwezigheid van design een belangrijk punt is. Industriële materialen, zoals stalen buizen worden gebruikt in het ontwerp, waardoor er een rauwe functionaliteit ontstaat en in sterk contrast is met de kleurrijke polyester sculpturen. De ontwerpen van Atelier Van Lieshout zijn verscheidene keren met een prijs bekroond en maakte furore tijdens vele (solo)tentoonstellingen. Het werk van zijn Atelier wordt wereldwijd geëxposeerd en verzameld.