Hans Appenzeller studeerde af aan de afdeling Edelsmeden van de Gerrit Rietveld Academie, en zocht tijdens zijn studie al naar een juiste context om het werk van eigentijdse sieraadontwerpers te presenteren. Samen met Lous Martin richtte hij in 1969 in Amsterdam Galerie Sieraad op, een mijlpaal in de ontwikkeling van het moderne sieraad in Nederland, omdat de sieradengalerie een nieuw fenomeen was. Zijn werk staat bekend om zijn originele, maar simpele vormen en sluitingen. Het streven naar eenvoud komt in zijn werk sterk naar voren, vorm en functie in één. De sieraden vallen op door hun sierlijke lijnenspel. Géén grote diamanten of smaragden, maar stenen die logisch passen in de constructie van een armband of collier. In zijn werk maakt hij gebruik van verschillende materialen zoals, goud, zilver, staal, aluminium maar ook van edelstenen, rubber en plastic. Niet de waarde, maar de schoonheid van het materiaal staat voorop. “Mijn sieraden zijn ontworpen om gedragen te worden. Niet als kunstobject. Er zijn unica maar ook (betaalbare) serica.” Al in het begin van de jaren zeventig richtte Appenzeller zijn aandacht op serieproductie. Dit, in combinatie met een goed gevoel voor ontwikkelingen in de mode en de vormgeving, zorgde voor een bloeiende galerie. In 1975 richtte hij zijn eigen galerie, aan de Grimburgwal 1 te Amsterdam op, waar voornamelijk de aandacht werd gevestigd op moderne sieraden met een vrij strakke vormgeving. Appenzeller kreeg menigmaal opdrachten voor modereportages en veel aandacht in de Nederlandse media. Niet alleen in Nederland boekte hij succes, ook in onder andere New York exposeerde hij zijn bijzondere werk. Het sieraad wat Appenzeller ziet als zijn meest geslaagde en succesvolste werk is de "V-Mesh" armband uit 1982.9 Naast sieraden heeft hij zich ook bezig gehouden met het ontwerpen van vazen en schalen in onder andere aluminium en kunststof. Ook is hij een van de eerste sieraadontwerpers die zijn werk effectief via het web presenteerde.