Do the Right Bling neemt als vertrekpunt de sieradencollectie van het SM's - Stedelijk Museum 's Hertogenbosch. De bling tentoonstelling plaatst een deel hiervan in een nieuw perspectief.
Het woord bling, of vaker nog bling bling!, roept direct associaties op met roem, geld en met celebrities die zijn volgehangen met goud en diamanten om hun sterrenstatus te benadrukken. De term is de afgelopen jaren enorm in zwang geraakt en heeft zich ontwikkeld van underground straattaal tot hippe reclametaal. Jong en oud weten inmiddels waar bling bling voor staat. Hierachter gaat echter een grote betekenisverandering van het bling sieraad schuil. Was het oorspronkelijk een statussymbool met emancipatoire zeggingskracht in de underground hiphop cultuur, nu lijkt vooral de aan betekenis ingeboete versie de boventoon te voeren. Bling staat tegenwoordig voor goedkope decoratie en 'gepimpte' gadgets vol schittering, nepgoud en -zilver, want echte bling is maar voor weinigen weggelegd. Dit verhaal van emancipatoir statement naar weelderige decoratie wordt in een associatieve tentoonstelling inzichtelijk gemaakt.

Bling bling is een toverwoord geworden dat overal opduikt en niet eerder stond daarbij het sieraad als cult-object zo in de belangstelling.

Het SM's streeft ernaar haar collecties binnen een bredere context te tonen. Hiermee wil het SM's laten zien dat bepaalde trends en culturele ontwikkelingen zich op meerdere terreinen en plekken tegelijkertijd kunnen voordoen. Do the Right Bling is een expliciet voorbeeld van hoe de collectiespecialisatie sieraden zich verhoudt tot wat zich elders in de beeldende kunst en in de maatschappij afspeelt.

Uit het domein van de beeldende kunst zijn voorbeelden te zien die in hun aanpak en mentaliteit doen denken aan de stoere kanten van de hiphop cultuur, zoals een nieuw, 'opgepimpt' werk van David Bade, Masahiro Fukayama's strijders kostuum en Erik van Lieshouts houtskoolstekingen. Verder zijn er werken die in hun betekenis nadrukkelijk verwijzen naar de (zwarte) stadscultuur, zoals Pierre Huyghe's prachtige documentaire van de vroege hip hop en Terry Rodgers schilderijen van over-de-top decadentie.
Uit de sieradencollectie zijn voorbeelden geselecteerd die net als in de bling zoeken naar profilering van succes. Zo is er het werk van Rhonda Zwillinger en Patrick Muff met veel aandacht voor uitbundige decoraties, of het werk van Ted Noten, Frank Tjepkema of Studio Job dat zich vooral manifesteert als statement van of geïnspireerd door straatcultuur, zij het vaak met een knipoog.

Door zowel in de sieraden als in de beeldende kunst juist de breedte van bling en hiphop te zoeken ontstaat er ruimte voor associatieve relaties tussen de tentoongestelde kunstwerken en de sieraden. Videoclips, platenhoezen en afgeleide sieraden zorgen verder voor een dynamische samenhang met de straatcultuur. Zo schreef de Bossche Beat Master Alecto een soundtrack voor de tentoonstelling die via de site te downloaden zal zijn. In samenwerking met de grafisch ontwerpers Leon & Loes worden statements en songteksten verwerkt in de presentatie. Zij namen bovendien voor deze gelegenheid het drukwerk onder handen om ook hier de bling welig te laten tieren.

Deelnemende kunstenaars zijn:
Alecto, Annelies Planteijdt, Betsy King, Christian Lacroix, Daniel kruger, David Bade, Dinie Besems, Erik van Lieshout, Eric Wie, Frank Tjepkema, Instructoart's Matthew Vescovo Master of the Obvious, Janine Gordon, Jenny Holzer, Judy Onofrio, Lars Eijssen, Marion Herbst, Martí Guixé, Masahiro Fukayama, Max Wolf, Patrik Muff, Peter Stel, Philip Sajet, Pierre Huyghe, Rebecca Batal, Rhonda Zwillinger, Robert Indiana, Rodrigo Otazu, Studio Job, Ted Noten, Terry Rodgers, Vaughn Stubbs.
In samenwerking met MTV The Box zijn er ook video clips te zien gemaakt voor Aphex Twin, Kanye West, Mase, Notorious Big, Public Enemy, Run DMC, Slick Rick en 50 Cents. ´s